إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٥٤ - باب چهل و ششم - سخنان على و فرزندانش

تشنه‌اى را سيراب كند خدا او را از شراب طهور بهشتى بچشاند.

و از حضرت صادق ٧ روايت شده كه هر كس مؤمنى را سير گرداند پاداش و ثواب او را در قيامت هيچ كس از آفريدگان خدا و هيچ ملك مقرب و پيغمبر مرسلى جز پروردگار عالمين كسى نميداند بعد فرمود از اسباب آمرزش طعام دادن مسلمانست در روز سختى چنانچه خداى تعالى ميفرمايد: «أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ»[١] يا خورانيدن طعام در روز گرسنگى يتيمى را كه خويشاوند است يا تهى‌دستى را كه نيازمند است. و حضرت رسول خدا فرمود: هر كس شربت آبى بمؤمنى بچشاند در جايى كه آب باشد خدا براى هر شربتى از آب هفتاد هزار حسنه باو به بخشد و اگر در جايى كه آب پيدا نشود او را سيرآب كند گويا ده بنده از نسل اسماعيل در راه خدا آزاد كرده.

و حضرت صادق ٧ فرمود: همانا غذا خوراندن به مؤمن بهتر است در پيشگاه خدا از آزاد كردن ده بنده در راه خدا و ده سفر حج و هر كس جامه‌اى بآن مؤمن پوشد چه آن لباس تابستانى و چه زمستانى باشد بر خداست او را از لباسهاى بهشتى بپوشاند و سختى جان كندن را بر او آسان كند گورش را گشاد و وسيع نمايد، هر گاه از قبر بيرون آيد فرشتگان باستقبالش آيند و مژده‌ى بهشت باو دهند چنانچه خداى تعالى ميفرمايد «تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ‌»[٢] و بر ايشان فرشتگان فرود آيند و گويند كه مترسيد و غمگين مباشيد و

[١] بلد ١٤.

[٢] فصلت ٣٠.