إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٢٢ - باب چهل و دوم - ستايش خوش خوئى

آن كس است كه كردار نيكش بزرگ باشد و بآنچه كه در پيشگاه خداست حد اكثر ميل و رغبت را داشته و دورترين افراد از عذاب خدا كسى است كه بيمناكترين شما از خداست و گراميترين شما در پيشگاه خدا پرهيزكارترين شماست.

و حضرت صادق ٧ فرمود بجراح مدائنى آيا ترا بخوبيهاى اخلاق حديث نكنم؟ عرضكرد چرا اى پسر رسول خدا. حضرت فرمود:

بخشيدن مردم را در برابر خطاها و همكارى كردن مرد برادر مؤمنش را براى خدا و بسيار ذكر گفتن و بياد خدا بودن از اخلاق پسنديده است.

و حضرت رسول فرمود: كه بردبارترين مردم آنانند كه هنگام خشم كردن مى‌بخشند، شكيباترين مردم اينهايند كه خشم خود را فرو برند، ثروتمندترين مردم كسانى باشند بآنچه كه خدا نصيب آنان قرار داده راضى باشند، دوست‌ترين مردم در پيشگاه خدا آنانند كه بسيار بياد خدايند، دادگرترين خلق خدا كسى است كه حق را بدهد، دوست‌دار براى مسلمانان همان چيز را كه براى خود دوست دارى و ناخوش‌دار براى مسلمانان آنچه را كه براى خود ناخوش دارى.

و أبو الحسن عطيه گفت حضرت ابى الحسن ٧ بمن فرمود: كه اخلاق پسنديده ده قسم است اگر ميتوانى دارا باشى خود را آماده كن زيرا كه آنها در مرد است و در فرزندش وجود ندارد و ممكن است در فرزندش باشد ولى در پدر نباشد و ممكن است در بنده باشد