إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٩ - باب بيست و هفتم - خاموشى و سكوت

خود را نگهدارى مى‌كنى و هر كس در سخن گفتن شتاب كرد زبانش او را بسوى بديها كشاند.

و حضرت رسول فرمود آيا مردم را روز قيامت برو در آتش مى‌افكند چيزى غير از زبانهايشان و هر كس سلامتى دنيا و آخرت را طالب است زبانش را مقيد سازد بافسار شرع، مگر در چيزهائى كه منفعت دنيا و آخرت داشته باشد و حضرت رسول فرمود هر كس خاموش باشد نجات پيدا مى‌كند.

عقبة بن عامر گفت عرضكردم برسول خدا كه نجات و رهائى در چيست؟ فرمود: زبانت را نگهدار، در خانه بنشين، بر گناهانت گريه كن و رسول خدا فرمود هر كس خود را از شر شكم و زبان و عورت نگهدارد از تمام بديها خويشتن را نگهداشته و فرمود: ايمان هيچ بنده‌اى راست و محكم نمى‌شود مگر اينكه دلش را آرام و محكم كند و دلش آرامش پيدا نكند مگر اينكه زبانش را نگهدارى كند.

زيرا كه زبان مؤمن در پشت قلبش باشد هر گاه بخواهد سخن بگويد دور انديشى ميكند در سخن زمانى كه ديد آن سخن خير و حق است ظاهر ميكند اگر سخن شر و بد بود پنهانش كند ولى منافق دلش در پشت زبانش باشد هر چه بزبانش آيد بدون فكر و انديشه ميگويد باكى ندارد كه آن سخن بر ضرر يا نفعش باشد و همانا بيشتر گناهان فرزند آدم از راه زبانست.

و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: هر كس زبانش را نگهدارد خداوند