إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٣٧ - باب بيست و چهارم - پيكار در راه خدا

با پيامبران و راستگويان و شهيدان و مردمان شايسته برانگيزاند و محشور كند و نيكو همراهانيد پيامبران و شهدا و صالحين.

و فرمود: گريه‌ى از خوف خدا كليد رحمت پروردگار و علامت قبولى اعمال و اجابت دعاست و فرمود: هر گاه بنده گريه كند از خوف خدا گناهانش مانند برگ درختان ميريزد پس بجا ميماند مانند روزى كه از مادر بدنيا آمده.

باب بيست و چهارم- پيكار در راه خدا

قال اللَّه تعالى: «وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا»[١] آنان كه در راه ما جنگيدند راه خود را براى آنان نشان ميدهيم و نيز خداى سبحان فرموده: «لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌»[٢] ليكن رسول و آنان كه ايمان آوردند با او بمال‌ها و جانهايشان در راه خدا جنگيدند و براى اينانست خوبيها و ايشان رستگارانند.

و نيز خداى سبحان فرموده: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‌»[٣]

[١] عنكبوت ٦٩.

[٢] توبه ٨٩.

[٣] توبه ١١٢.