إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢ - باب اول اندرزهاى قرآن

مانند طومار درهم پيچيم‌ يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ‌[١] روزى كه بر ايشان گواهى دهد زبانها، دست‌ها و پاهايشان آنچه را كه انجام ميدهند وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً[٢] و مى‌ترسند روزى را كه بدى آن روز نوشته شده.

وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى‌ بِنا حاسِبِينَ‌[٣] و مينهيم ترازوهاى عدل و دادگرى را براى روز قيامت كه هيچ نفسى ستم كرده نميشود چيزى را و اگر عمل باندازه دانه خردلى باشد آن را خواهيم آورد و همين اندازه در حسابگرى ما كافى است‌ يا بُنَيَّ إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّماواتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ[٤] اى پسرك من اگر عمل انسان باندازه وزن دانه گياه خردل بر زير سنگى باشد يا در آسمانها يا در زمين‌ها خدا آن عمل را مى‌آورد همانا خدا باريك بين و آگاه است.

و خداوند مطلب را بوسيله سوگند به ذات مقدسش تأكيد كرده و فرموده‌ فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ‌[٥] پس سوگند بپروردگارت كه از تمام ايشان بازجوئى خواهيم كرد از كردارشان.

فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَ ما كُنَّا غائِبِينَ‌[٦] البته خواهيم پرسيد از آنان كه پيامبر بسويشان‌

[١] نور ٢٤

[٢] دهر ٧.

[٣] انبياء ٤٦.

[٤] لقمان ١٦.

[٥] حجر ٩٢.

[٦] اعراف ٦.