إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٤ - باب بيست و دوم - فضيلت نماز شب

غفلت و بيخبرى ميباشند مگر اندكى از آنان آيا نمى‌بينى هر گاه مالش زياد مى‌شود خوشنود است و اگر كم شود ناراحت و اين شب و روز عمرش را كم و كوتاه ميكند اهميتى نميدهد كه عمر كوتاه شد براى عمر از دست داده افسرده خاطر و غمگين نميشود و بى‌نياز نميشود كسى كه مالش زياد و عمرش كم گردد.

بمردى از بزرگان گفته شد كه فلانى مال فراوانى بدست آورد در پاسخ گفت: آيا جز عمر عزيز روزگار ديگرى در آن صرف كرده؟

و نيز گفته شد: براى خدا فرشته‌ايست كه فرياد ميزند: اى پنجاه ساله‌ها شما كشته‌اى را مانيد كه هنگام دروش رسيده. اى مردمان شصت ساله شما چه چيز براى خويش از كردار شايسته جلو فرستاديد و چقدر از ثروت خود بجا گذاشتيد براى كسانى كه بر شما رحم نمى- كنند. اى هفتاد ساله‌ها: شما خود را در رديف مردگان بشماريد، اى كاش مردمان آفريده نميشدند و اى كاش ميدانستند براى چه آفريده شدند.

اى برادر بشناس خود را كه براى چه آفريده‌شده‌اى و كوشش كن براى كردار نيك بعد سبقت بگير بكردار نيك پيش از آنكه مرگ گريبانگير تو شود و تو را هيچ كس از مردم سرگرم و غافل نكند از نماز و دعا و ياد پروردگارت كه مبادا دو فرشته‌ى عتيد و رقيب بسرعت بنويسند كردارى را كه تا كنون از تو ننوشته‌اند و خدا با آن كردار از بنده راضى نباشد بلكه خدا ميخواهد از بنده‌اش كه در هر روز اطاعت و بندگى او را بيشتر از روزى كه در آن روز قرار دارد.

و رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و اله فرموده: هر كس دو روزش با هم يكسان‌