إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٢ - باب بيست و دوم - فضيلت نماز شب

باين نماز رضاى مرا پس به فرشتگانم فرمان دهم كه برايش طلب آمرزش كنند و بهشت من مشتاق او باشد و هر تر و خشكى براى او دعا كنند.

اى داود بشنو آنچه را كه من ميگويم و من حق را ميگويم من رحم ميكنم بر بنده‌ى گنه‌كارم بيشتر از خود او براى خودش و من دوست دارم بنده‌ى خودم را براى اينكه او مرا دوست دارد و من از او شرم دارم او از من شرم نميكند.

(چنين گويد مؤلف كتاب): اى برادر بدان كه روز و شب در گردش خود سستى نميكنند و همانا گردش آن دو عمر پسر آدم را كم ميكند و آن شب و روز ساعتها و گاه‌ها ميباشند پس هر گاه با سرعت سير آن دو سرگرم لهو و لعب شدى و از نماز و ذكر خدا غافل شدى ساعتهاى تو تمام در غفلت گذشته بعد شب آمد و تو خوابيدى تمام شب را تو از كسانى خواهى بود كه خيرى در آن شب و روز برايش نباشد و هر كس عمرش را بدين منوال سپرى كند و حالش چنين باشد پس مرگش براى او بهتر است از حيوة و زندگيش زيرا كه اگر او زنده است قلبش مرده و خيرى در بدنى كه قلبش مرده باشد نيست و خير فراوان بر گوينده‌ى اين شعر باد: