إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٩٤ - باب نوزدهم - خواندن قرآن مجيد

سراى بلا و جدائى پس هر گاه شما را فتنه‌ها مانند پاره‌هاى شبهاى تاريك فرا گيرد در اين هنگام بر شما باد بقرآن زيرا كه قرآن شفاعت‌كننده ايست كه شفاعتش پذيرفته مى‌شود و گواهيست راستگو.

هر كس كه قرآن را پيشواى خويش قرار دهد او را بسوى بهشت ميكشاند و هر كس كه قرآن را پشت سر اندازد او را بسوى دوزخ ميكشاند و قرآن راهنمائيست روشن بسوى راه خير و خوبى ظاهرش حكم است و باطنش دانش است شگفت انگيزى‌هايش بى‌شمار است امور غريبه‌اش تمام‌شدنى نيست و او ريسمان متين خداست.

راه قرآن راست است هر كس سخن قرآن بگويد راست گفته است و هر كس باو دادگرى كند دادگر است، هر كس بقرآن عمل كند نتيجه ميبرد همانا مؤمنى كه قرآن بخواند مانند ترنج است مزه‌اش خوش و بوى عطر از دهانش بيرون آيد و همانا كافر مانند حنظل طعمش تلخ است و بويش بد است.

و نيز حضرت رسول فرمود: آيا شما را راهنمائى كنم به كسل- ترين، بخيل‌ترين، ستمگرترين مردم، عاجزترين، و دزدترين مردم، عرضكردند بلى يا رسول اللَّه فرمود: كسل‌ترين مردم بنده‌ى سالم و آسوده خاطريست كه زبان و لبانش ذكر خدا نميگويد، بخيل- ترين مردم كسى است كه بر مسلمانى بگذرد و سلام نكند، فرمود:

دزدترين مردم مرديست كه از نمازش بدزدد مانند پارچه‌اى كهنه‌