إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٩٣ - باب نوزدهم - خواندن قرآن مجيد

تفاله‌ى خرماست بجا ماندند و حضرت امام حسن ٧ فرمود: كه درين دنيا چيزى جز قرآن باقى نماند پس قرآن را امام و پيشواى خويش قرار دهيد شما را براستى رهنمائى ميكند و همانا سزاوارترين مردم كسى است كه بقرآن عمل كند و گرچه آياتش را حفظ نكند، و از قرآن دور باشند كسانى كه بقرآن عمل نكنند و اگر چه آن را بخوانند.

و فرمود: هر كس قرآن را بنظر خويش تفسير كند اگر چه موافق با واقع هم باشد مسلم خطا كرده است و فرمود كه اين قرآن روز قيامت مى‌آيد گروهى را بسوى بهشت ميكشاند كه حلال قرآن را حلال و حرامش را حرام دانسته‌اند و ايمان بآيات متشابه قرآن آورده‌اند و نيز گروهى را بسوى دوزخ ميكشاند كه حدود و احكام قرآن را ضايع كرده‌اند و حلال شمردند محرماتش را.

و حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: كه قرآن را منظم و نيكو بخوانيد نه مانند نثر و مانند شعر تند نخوانيد در عجايب قرآن بايستيد و فكر كنيد و بواسطه قرآن دلها را تكان دهيد و همت شما اين نباشد كه تند بخوانيد و زود بآخر سوره برسيد و حضرت رسول خطبه‌اى خواند و فرمود: خيرى در زندگى نيست مگر براى عالم سخنور يا شنونده‌اى كه اندرزها را بگوش گيرد مردم شما در زمان بلا قرار گرفته‌ايد و همانا عمر بسرعت ميگذرد شما شب و روز را ديديد كه هر تازه‌اى را كهنه مى‌كند و هر دورى را نزديك ميكند و وعده‌ها را ميرساند.

سپس مقداد عرضكرد اى پيغمبر خدا هدنه چيست؟ فرمود: