إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٠ - باب شانزدهم - نشانههاى قيامت

خمره‌ى آب ميكند مرد تشنه ميگويد اگر در اين ظرف آب زهر است چرا خودش دستش را داخل ظرف آب ميكند.

و همين طور است حال مردم با علماء و دانشمندان بد كه مردم را به پارسائى دنيا وادار ميكنند ولى خودشان ميل در آن دنيا ميكنند و مردم را مانع ميشوند كه بدربار زمامداران بروند و آنان را تعظيم كنند ولى خودشان به دربار زمامداران ميروند و كوچكى ميكنند و آنان را نيز ستايش و ثناخوانى ميكنند و كردارشان را تحسين و وعده‌ى سلامتى بآنها ميدهند بالاتر ازين ميگويند ما براى شما خوابهاى بزرگ ديده‌ايم كه شما در كاخهاى سر بفلك كشيده بسر ميبريد مقامهاى بلند داريد كردارتان مورد توجه و قبول خداست آنها را باين حرفها فريب ميدهند.

ولى گفته‌ى خداى تعالى را فراموش كرده‌اند كه ميفرمايد:

«إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ‌»[١] همانا خوبان در بهشت و بدان در دوزخند «ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ‌»[٢] نيست براى ستمگران در قيامت دوستى و نه هم شفيعى كه آنان را شفاعت كند «وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‌ يَدَيْهِ‌»[٣] و روزى كه ستمگر دو انگشتش را بدندان ميگزد «يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً»[٤] روزى كه كفايت نميكند دوستى از دوستى چيزى را.

و پيغمبر اكرم فرمود: بهشت حرام است بر بدنى كه غذاى حرام خورده و حضرت امير المؤمنين ٧ فرمود: از شيعيان من نيست كسى‌

[١] انفطار ١٣

[٢] مؤمن ١٩.

[٣] فرقان ١٩.

[٤] دخان ٤١