إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٩ - باب سيزدهم سبقت در عمل

خبر داده كه من همنشين آنانم كه بياد من باشند و چه مقام و منزلتى بالاتر از همنشين خداست.

و روايت شده كه جمع نميشوند گروهى كه ذكر خدا را بگويند مگر اينكه شيطان و دنيا از آنان دورى كند شيطان بدنيا گويد كه مى‌بينى بندگان خدا چه ميكنند سپس دنيا به شيطان ميگويد واگذار ايشان را اگر از اين حلقه‌ى ذكر پراكنده شوند گريبان گير تمام آنها مى‌شوم.

و نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و اله فرمود خداى تعالى ميفرمايد: كه هر كس حدثى از او سر زند و تجديد وضو نكند ستم بمن كرده و هر كس حدثى از او سر زند و تجديد وضو كند و دو ركعت نماز بجا نياورد و مرا نخواند بمن ستم كرده و هر كس حدثى از او سر زند و تجديد وضو كند و دو ركعت نماز بجا آورد و مرا بخواند و منهم او را جواب ندهم در مقابل خواسته‌هاى دينى و دنيائى او مسلم او را ستم كرده‌ام و حال اينكه من خداى ستمگر نيستم و روايت شده كه هر گاه آخر شب شود خداى تعالى ميفرمايد: آيا گرفتارى هست كه مرا بخواهد تا او را پاسخ دهم درخواست‌كننده وسائلى هست كه از من بخواهد و او را عطا كنم و خواسته‌اش را تأمين نمايم كسى هست كه طلب آمرزش كند تا او را بيامرزم؟ توبه‌كننده‌اى هست تا او را بپذيرم.

و نيز روايت شده كه خداى تعالى وحى بداود فرستاد كه اى داود هر كس دوستى را دوست دارد گفته‌اش را تصديق ميكند و هر كس انس بگيرد بدوستى قولش را قبول ميكند و بكردارش خوشنود است و هر كس اطمينان بدوستى داشته باشد اقرار باو دارد و هر كس اشتياق‌