إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢٥ - باب سيزدهم سبقت در عمل

ميگويد بمن به بخشيد تا براى آخرت شما حمل نمايم تا پس اندازى باشد براى فرداى شما در روز محشر كه پيش ميفرستيد پس اى برادر بر تو واجب است كه با فقيران و مستمندان چيزى خوب از مالت بسوى سراى جاويد فرستى تا پاداش تو فردا بهشت باشد در سراى پر نعمت و چه نيكو سروده شاعر:

١- اى صاحب، زاد و توشه برگير كه اميد است تو امروز يا فردا كوچ كنى ٢- غافل و بيخبر منشين زيرا كه مرگ غافل از تو نيست بلكه مرگ در كمين همگان است.

٣- پس آن مرگ بيايد در يك ساعتى ترا بطورى كه دوستدارى پيش از آن بدنيا نيامده بودى.

٤- و ترا مرگ بسوى گورستان برهنه و عريان ميبرد و از آن مالى كه در گرد آوريش سعى و كوشش داشتى تهى دست خواهى بود.

خليل بن احمد بدوست ثروتمندش گفت كه جز اين نيست كه ثروت را بخاطر سه كس گردآورى كه هر سه آنان دشمنان تواند ١- شوهر بعدى همسرت ٢- شوهر دخترت ٣- همسر پسرت و همه اينها آرزوى مرگ ترا دارند و غمگين و افسرده از طولانى شدن عمر تو