إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢٠ - باب دوازدهم در يادآورى مرگ

و شايد آن دارائى را از حرام گردآورده يا اينكه ديگرى را از حق مسلمش مانع شده.

و حضرت امير المؤمنين ٧ فرموده: كسى كه بداند برگشت او بمرگست، جايگاه ورودش قبر است، در حضور پروردگار ميايستد اعضاى بدنش بر كردارش گواهى ميدهند؛ اندوهش طولانى و گريه‌اش فراوان و انديشه و فكرش هميشگى ميگردد.

و نيز فرمود: كسى كه بداند از دوستان جدا مى‌شود، جايگاهش خاك ميباشد، با حساب و بازجوئى روبرو ميگردد؛ سزاوار بجدا كردن آرزو و انجام دادن كردار نيكو ميباشد خداى رحمت كند شما را بياد بياوريد گفته خداى تعالى را كه ميفرمايد: وَ جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذلِكَ ما كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ[١] فرا رسيد بيهوشى مرگ بحق و حقيقت اين همان مرگست كه از آن فرار ميكردى پس پرده را از پيش چشم تو برداشتيم پس ديده‌ات امروز تيز است يعنى مشاهده ميكنى چيزى را كه دگر شك و ريب براى تو باقى نماند بعد از آنكه همه چيز را فراموش كرده بودى.

و نيز حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: آيا ميدانيد زيرك‌ترين شما كيست؟ عرض كردند نه اى رسول خدا، فرمود: آنكه بيشتر بياد مرگست و آن كه استعداد و آمادگى براى مرگ را از ديگران بهتر دارد عرض كردند نشانه اين كس چيست اى رسول خدا؟ فرمود: دورى كردن از سراى فريب، برگشت بسراى جاويدان، زاد و توشه برگرفتن براى‌

[١] ق ١٨- ٢٢.