جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٥ - فهرست

غزل ٤٤: باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است؟! ........ ٣٥٢.

غزل ٤٥: شكفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست ........ ٣٦٢.

غزل ٤٦: زلف آشفته و خوى كرده و خندانْ لب و مست ........ ٣٧٠.

غزل ٤٧: خدا چو صورت ابروى دلرباى تو بست ........ ٣٧٦.

غزل ٤٨: اى هدهدِ صبا! به سبا مى فرستمت ........ ٣٨٤.

غزل ٤٩: اى غائب از نظر! به خدا مى سپارمت ........ ٣٩٤.

غزل ٥٠: به جان خواجه و حق قديم و عهدِ درست ........ ٤٠٤.

غزل ٥١: خلوت گزيده را، به تماشا چه حاجت است ........ ٤١٥.

غزل ٥٢: خوشتر ز عيش و صحبت باغ و بهار چيست ........ ٤٢٣.

غزل ٥٣: ما هم اين هفته شد از شهر و به چشمم سالى است ........ ٤٣١.

غزل ٥٤: صحن بستان ذوق بخش و صحبت ياران خوش است ........ ٤٣٨.

غزل ٥٥: در دير مغان آمد. يارم قدحى در دست ........ ٤٤٥.

غزل ٥٦: گل در بَرْ و مِىْ در كف و معشوقه به كام است ........ ٤٥١.

غزل ٥٧: اگر به لطف بخوانى، مزيد الطاف است ........ ٤٦٢.

غزل ٥٨: ما را ز خيال تو، چه پرواى شراب است ........ ٤٦٩.

غزل ٥٩: كنون كه در كفِ گُل، جامِ باده صاف است ........ ٤٨٠.

غزل ٦٠: اگرچه باده، فرح بخش و باد، گلبيز است ........ ٤٨٦