جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٧٥ - غزل ٥٨ ما را ز خيال تو، چه پرواى شراب است

مخلوقيّت، صدها حجاب بر روى تو فراهم آورده، كه:

٤٦٩

«لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ خَلْقِهِ حِجابٌ غَيْرُ خَلْقِهِ.»

[١]: (ميان او و مخلوقاتش، حجابى جز [جنبه خَلْقى‌] مخلوقاتش وجود ندارد.- به گفته خواجه در جايى:

اى سالكين! تا فرصت ايّام و جوانى و نشاط و وسائل بهره مندى از دوست برايمان مهيّاست، بياييد از نفحات جانفزاى او استفاده ها كنيم و از تعلّقاتى كه مانند سراب، آب مى نمايند، دست برداريم و متوجّه او گرديم؛ كه:

٤٧٠

«ياأبا ذَرّ! إغْتَنِمْ خَمْساً قَبْلَ خَمْسٍ: شَبابَكَ قَبْلَ هَرَمِكَ، وَصَحَّتَكَ قَبْلَ سُقْمِكَ، وَغِناكَ قَبْلَ فَقْرِكَ، وَفَراغَكَ قَبْلَ شُغْلِكَ، وَحَياتَكَ قَبْلَ مَوْتِكَ.»

[٣]: (اى ابوذر! پنج چيز را پيش از [فرا رسيدن‌] پنج چيز مغتنم شمار: جوانى‌ات را پيش از پيرى، وتندرستى‌ات را پيش از بيمارى، و غنا و بى‌نيازى‌ات را پيش از فقر و نادارى، و آسودگى‌ات را قبل از سرگرم شدن و دل مشغولى، و زندگانى‌ات را.

[١] - بحار الانوار، ج ٣، ص ٣٢٧، روايت ٢٧.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٠١، ص ٢٩٧.

[٣] - بحار الانوار، ج ٧٧، ص ٧٧.