عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٣ - طريق تصفيه وجود و تجليه روح
آرى، چون روح از تربيت انبيا و اوليا اثر گيرد و نفس از آلودگىها برهد و قلب پروانه شمع جمال حضرت حق شود نه اثرى از نفاق بلكه اثرى از هيچ گناه باطنى و ظاهرى در انسان نخواهد ماند، آن وقت است كه انسان به حقيقت انسان است و براى او در اين عرصه حيات محورى جز عشق به محبوب باقى نمىماند و بر اثر اين محبت و عشق است كه با مركب عمل صالح به عالىترين مقام كه مقام فناى در او بقاى به اوست مىرسد.
به قول عارف جامع امير حسين حسينى هروى:
|
اى پرده نشين اين گذرگاه |
بىعشق به سر نمىرسد راه |
|
|
اول قدمى كه عشق دارد |
ابرى است كه جمله كفر بارد |
|
|
آنان كه زجام عشق مستند |
حق را زبراى حق پرستند |
|
|
دل حق طلبيد و نفس باطل |
اين عربده نيست سخت مشكل |
|
|
چون در نظر تو ما و من نيست |
او باشد و او دگر سخن نيست |
|
|
مىبين و مپرس تا بدانى |
مىدان و مگوى تا نمانى |
|
|
سر بر قدم و قدم به سر نه |
وانگه قدم از قدم به در نه |
|
|
بىنام و نشان شو و نشان كن |
بىكام و بيان شو و بيان كن |
|
|
تو جام جهان نماى خويشى |
از هر چه قياس توست پيشى |
|
همان علايمى كه در قرآن مجيد براى منافق بيان شده، در روايات هم همان علايم تفسير و تشريح شده، از اين جهت در اين زمينه باب جداگانهاى تحت عنوان نفاق و روايات لازم نبود، اگر متن روايات اين باب را خواستيد به «بحار الأنوار» مراجعه كنيد[١].
[١] -بحار الأنوار: ٧٢/ ٢٠٢.