عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٧ - صبر ايوب

آرى، انبيا به همه انسان‌ها درس خويشتن‌دارى و خوددارى از گناه و صبر و استقامت مى‌دهند. كه هر كس در برابر حوادث خود را از آلوده شدن به گناه و سازش با دشمن و تن دادن به ظلم حفظ كند و براى خدا صبر و پايدارى نمايد عاقبتش همانند انبيا به خير و خوشى و سلامت و سعادت خواهد رسيد.

چون يوسف شناخته شد، برادران از كرده قديم خود سخت به وحشت افتادند ولى ناگهان يوسف عزيز به آنان خطاب كرد:

[لا تثريب عليكم اليوم يغفر الله لكم و هو أرحم الراحمين‌][١].

گفت: امروز هيچ ملامت و سرزنشى بر شما نيست، خدا شما را مى‌آمرزد و او مهربان‌ترين مهربانان است.

اين است درسى كه انبيا به انسان مى‌دهند، درس گذشت و عفو، درس اغماض و چشم پوشى از هم كيشان و هم نوعان اشتباه كار و خطاكردار، تا زندگى با يك ديگر ظرف محبت و صفا و صميمت و وفا باشد.

صبر ايوب‌

قرآن مجيد درباره ايوب مى‌فرمايد:

[إنا وجدناه صابرا نعم العبد إنه أواب‌][٢].

بى‌ترديد ما او را شكيبا يافتيم. چه نيكو بنده‌اى! يقينا بسيار رجوع كننده به سوى ما بود.

ايوب كه به تمام مصايب مبتلا شد، خويشتن را حفظ كرد و سر سوزنى از خط با

[١] -يوسف( ١٢): ٩٢.

[٢] -ص( ٣٨): ٤٤.