عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨٦ - نصيحتى از ابوذر

از آنان مباش كه در آشكار به لعنت ابليس برخيزى و در پنهان از وى پيروى كنى.

بخيل، حمال حفظ ثروت خويش و امانت دار و خزينه‌دار وارث خود است.

جاهل، دشمن خويش است. چگونه رفيق غير است؟

خير در كلام نيست، مگر ذكر حق باشد و خيرى در سكوت نيست، مگر فكر در معاد و قيامت باشد.

انسانيت تواضع به وقت دولت و گذشت به وقت قدرت و سخاوت به وقت قلت و عطا و بخشش بدون منت است.

سزاوار است عاقل را دو آيينه باشد، در يكى بدى‌ها و عيوب خود را بنگرد، پس احساس كوچكى نموده و به اصلاح آن تا جايى كه قدرت دارد برآيد و در ديگرى خوبى‌هاى مردم را ديده به آن آراسته شود و به كسب آنچه كه از فضايل ديگران مى‌بيند برآيد.

به حكيمى گفتند: زاهد كيست؟ فرمود: ترك كننده حرام خدا و قانع به حلال حق، به ديگرى گفتند. زاهد كيست؟ گفت: راغب در آخرت، تارك حرام، عامل به امر[١].

هلاك قارى قرآن در غيبت و خودبينى است.

شكم خالى ابرى است كه از آن علم و حلم مى‌بارد.

نصيحتى از ابوذر

ابوذر اين مؤمن حقيقى فرمود:

فرزند آدم! دنيا را دو جلسه قرار بده، يك جلسه براى طلب حلال و جلسه ديگر

[١] -مجموعة ورام: ٢/ ٢٤٩.