عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٩ - دوستان حقيقى

و عميق‌تر است.

اين راه بدون شك راه پرخطرى است كه سپردن اين جاده، بيدارى و معرفت فوق‌العاده لازم دارد.

دوستان حقيقى‌

انسان بدون شك نيازمند به رفاقت و رفيق و دوست و دوستى است، چيزى كه هست بايد اين غريزه الهى دگر دوستى را در راه صحيح به كار برد و اين نيروى عالى انسانى را صرف اشخاصى كند كه از آن طريق خير دنيا و آخرت نصيب انسان شود و درخت وجود آدمى به شكوفه‌ها و ميوه‌هاى الهى بنشيند.

دوست حقيقى و دوستان واقعى، كسانى هستند كه به رشد و تكامل و شرف و منزلت انسان بيفزايند و جز خير آدمى هدفى نداشته باشند.

ملاك دوستى در آيين محمدى و شريعت اسلامى اين است كه عقل و وجدان، فطرت و ادب و تربيت آدمى در جنب رفيق و دوست و يار و همنشين با تمام حيثيت رو به كمال برود و انسان را تا جايى سير دهد كه نقطه جلب رضايت خداست.

با توجه به اين ملاك و با تتبع در معارف بلند آسمانى و ملكوتى اسلام كه‌

[١] -مثنوى، عطار( هيلاج نامه).