عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٥ - مسئله نظر در قرآن

مسئله نظر در قرآن‌

گو اين كه نظر نحوه‌اى از تفكر و انديشه است، ولى بايد گفت: انديشه، خالى از ارتباط با حواس به خصوص چشم و گوش نيست، انسان مى‌بيند سپس در آنچه ديده به فكر مى‌افتد و مى‌شنود، آن گاه در شنيده فكر مى‌كند، خلاصه انديشه محرك لازم دارد و در بسيارى از امور و بسيارى از اوقات محركش ديده‌هاى ديده و يافته‌هاى چشم است، روى اين حساب به تماشاى مسئله نظر در آيات قرآن مجيد مى‌رويم، كتاب خدا از مردم دعوت مى‌كند در امور آسمان‌ها و زمين و عاقبت گذشتگان و نعمت‌ها نظر كنند تا از اين راه به حقايق ملكوتى دست يابند و هزاران درس و عبرت از صحنه‌هاى عالم هستى براى پيشبرد رشد و كمال خود بگيرند.

قرآن مجيد براى توجه دادن مردم به صاحب و خالق عالم و كنار زدن پرده غفلت و بى‌خبرى و توشه برداشتن جهت زندگى اخروى در سوره مباركه اعراف مى‌فرمايد:

[أ و لم ينظروا في ملكوت السماوات و الأرض و ما خلق الله من شي‌ء و أن عسى أن يكون قد اقترب أجلهم فبأي حديث بعده يؤمنون‌][١].

آيا در [فرمانروايى و] مالكيت [و ربوبيت‌] بر آسمان‌ها و زمين و هر چيزى كه خدا آفريده و اين كه شايد پايان عمرشان نزديك شده باشد با تأمل ننگريسته‌اند؟ [و اگر به قرآن مجيد، اين كتاب هدايتگر ايمان نياورند] پس بعد ازآن به كدام سخن ايمان مى‌آورند؟!

[١] -اعراف( ٧): ١٨٥.