عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨١ - فقر و فحشا

خواهند بود و اين همان نظر واقع بينانه الهى است.

قرآن به اين وسيله مسلمانان را توجه مى‌دهد كه انفاق اگر چه به ظاهر چيزى از شما كم مى‌كند، در واقع چيزهايى بر سرمايه‌هاى شما مى‌افزايد، هم از نظر معنوى و هم از نظر مادى.

در دنياى امروز كه نتيجه و اثر اختلافات طبقاتى و پايمال شدن ثروت‌ها به خاطر به هم خوردن تعادل تقسيم ثروت به روشنى به چشم مى‌خورد، درك معناى آيه فوق چندان مشكل نيست.

فقر و فحشا

ضمنا از آيه استفاده مى‌شود كه:

يك نوع ارتباط ميان ترك نمودن انفاق و فحشا وجود دارد، البته اگر فحشا به معناى بخل باشد، ارتباط آن از اين جهت است كه ترك انفاق و بخشش‌هاى مالى، آرام آرام صفت بخل را كه از بدترين صفات است در انسان ايجاد مى‌كند و اگر فحشا را به معناى مطلق گناه يا فحشاى جنسى بگيريم باز ارتباط آن با ترك انفاق بر كسى پوشيده نيست؛ زيرا سرچشمه بسيارى از گناهان و بى‌عفتى‌ها و خودفروشى‌ها فقر و تهيدستى است، علاوه بر همه اين‌ها انفاق يك سلسله آثار و بركات معنوى دارد كه جاى انكار نيست.

در تفسير «مجمع البيان» از امام صادق ٧ نقل شده است:

هنگام انفاق دو چيز از طرف خداست و دو چيز از ناحيه شيطان است، آنچه از جانب خداست يكى آمرزش گناهان و ديگرى وسعت و افزونى اموال است، آنچه‌