عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٩ - وسوسه و وسوسهگران

[لايتمكن الشيطان بالوسوسة من العبد إلاوقد اعرض عن ذكرالله واستهان بأمره وسكن إلى نهيه ونسى إطلاعه على سره‌]

وسوسه و وسوسه‌گران‌

اين فصل وجود مقدس حضرت صادق ٧ مسئله وسوسه را يكى از بدترين امراض قلبى دانسته و راه علاج قطعى آن را بيان مى‌فرمايد.

وسوسه، حالتى است كه براى بريدن انسان از حق و اخلاق حميده و اعمال پسنديده، به وسيله شياطين انسى و جنى متوجه انسان مى‌گردد و در حقيقت يك نوع تبليغ است كه از طرف دشمنان خدا به انسان القا مى‌شود، تا نور هدايت و ولايت انبيا و ائمه : از حيات آدمى گرفته شود و انسان، عبد ذليل شيطان گشته براى خدمت به او در هر زمينه‌اى حاضر و آماده باشد.

وسوسه به دو صورت عملى و قولى هم چون شعله‌اى سوزان در راه خرمن انسانيت قرار مى‌گيرد و وسوسه‌گر هدفى جز تيشه زدن به ريشه آدمى ندارد.

به طور دائم در جوامع انسانى، به خصوص جوامع مذهبى، هر زمانى كه اسلام مى‌رفت تمام قلوب را مسخر كند وسوسه‌گر زياد بوده، تا جايى كه مى‌توان گفت:

درصد وسوسه‌گران هميشه بيش از وسوسه‌شدگان بوده است!

وسوسه كه از طرف دشمنان حق و دوستان نادان و بى‌خبران از حقيقت‌