عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٧ - نفاق و منافق

[ألمنافق قد رضى ببعده عن رحمة الله تعالى لإنه يأتى بأعماله الظاهرة شبيها بالشريعة وهو لاه لاغ باغ بالقلب عن حقها مستهزء فيه‌]

نفاق و منافق‌

حضرت صادق ٧ در اين باب، چهره پليد منافق را معرفى مى‌كند.

منافق آن انسان خبيثى است كه نظير او نيست و تاريخ بشر شريرتر و مضرتر و آلوده‌تر و ظالم‌تر از او را به ياد ندارد.

منافق چندرو، جاسوس، عامل بيگانه، خائن، ستمكار و انسانى بى‌دين و موجودى تبهكار و حيوانى بسيار خطرناك در لباس آدمى است.

منافق انسانى متقلب، دغل‌باز، اهل غش، حيله‌گر، بى‌كرامت، بى‌ارزش و مغضوب حق و اولياى الهى است.

نفاق خطى خطرناك، چهره‌اى بى‌باك، صفتى ناپاك و حالتى دردناك است.

ايشان با حيله و نيرنگ و با قيافه‌اى آراسته و چهره‌اى مذهبى و در لباسى دلسوزانه، جهت پيشبرد اهداف پليد خود و خدمت به اربابان ظالم خويش و كمك به شياطين، خود را در جامعه اسلامى جا زده و از ضربه زدن به ملت اسلام و شؤون فرهنگى و اقتصادى و اجتماعى و دينى و دنيايى و آخرتى مردم، به هيچ عنوان باك ندارند.