عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٨ - آب، ماده حيات

سياره ماست، سه چهارم سطح زمين را آب فرا گرفته است، حدود يك پنجم زمين با آب جامد «يخ و برف» پوشيده شده و نيمى از آن نيز در بخار و قطرات كوچك آب فرو رفته است. جايى كه ابرى ديده نمى‌شود، بخار آب هميشه در هوا وجود دارد.

آب در روى زمين پديده عمومى است، به طورى كه حدود هفتاد و يك درصد بدن انسان را تشكيل مى‌دهد و پديده‌هاى عادى هرگز باعث شگفتى نمى‌شود، در حالى كه لازم است همه ما اشيا و عناصر را به عنوان امر غير عادى ملاحظه كنيم و به هر چيز به چشم فكر و دقت و عبرت بنگريم، تا خالق هستى را بيشتر بشناسيم و علت و فلسفه نعمت را در زندگى بهتر درك كنيم، تا در مقام شكر آن برآييم.

خصوصيات پيش پا افتاده آب شگفت‌آور است، هيچ ماده‌اى در روى زمين به فراوانى آب نيست و هيچ ماده‌اى در آن واحد به حالت جامد، مايع و گاز در نمى‌آيد.

آب، وضع اقليمى زمين را تنظيم مى‌كند، اگر به خاطر آب نبود سياره ما مدت‌ها قبل بايد سرد شده و زندگى در آن ناپديد شده باشد.

ظرفيت حرارتى آب بسيار زياد است، زمانى كه گرم مى‌شود تا حد زيادى گرما را جذب مى‌كند و هنگامى كه سرد مى‌شود گرما را پس مى‌دهد.

اقيانوس، درياها، تمام آب‌هاى روى زمين و هم چنين بخار جو مانند مخازن حرارتى عمل مى‌كنند، در هواى گرم، گرما را جذب كرده و هنگامى كه هوا سرد مى‌شود گرما را از دست مى‌دهند و بدين ترتيب هوا و فضاى محيط را گرم مى‌كنند.

پوششى كه سياره ما را در خود محفوظ نگاه مى‌دارد از ورود سرماى زياد به زمين جلوگيرى مى‌كند.

در اين پوشش قطرات بخار آب همانند لايه‌اى از پشم عمل مى‌كنند، در