عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٤ - گفتار ملا عبدالرزاق لاهيجى در مسئله عجب

[و لا يشفعون إلا لمن ارتضى‌][١].

و جز براى كسى كه خدا بپسندد شفاعت نمى‌كنند.

و فراخ رفتن بر اميد شفاعت هم چنان بود كه بيمار احتما نكند و هر چيز همى خورد بر اعتماد آن كه پدرم طبيب استادى است، او را گويند: بيمارى باشد كه چنان گردد كه علاج نپذيرد و استادى طبيب سود ندارد، بايد كه مزاج چنان بود كه طبيب آن را علاج تواند كرد و نه هر كه به نزديك ملوك محلى دارد همه گناه را شفاعت تواند كرد، بلكه كسى كه ملك وى را دشمن دارد شفاعت هيچ‌كس نپذيرد و هيچ گناهى نبود كه نتواند كه سبب مقت باشد كه خداى تعالى سخط خويش اندر معصيت پوشيده به كرده است، باشد كه آنچه كمتر دانى سبب مقت آن بود، چنان كه حق تعالى گفت:

[و تحسبونه هينا و هو عند الله عظيم‌][٢].

و آن را [عملى‌] ناچيز و سبك مى‌پنداشتيد و در حالى كه نزد خدا بزرگ بود.

شما آسان همى گيريد و به نزديك خداى تعالى بزرگ است و همه مسلمانان را نيز اميد شفاعت هراس برنخيزد و با هراس عجب فراهم نيايد.

گفتار ملا عبدالرزاق لاهيجى در مسئله عجب‌

اين مرد بزرگ مى‌گويد[٣]:

آدمى هر چند در عبادت سعى كند و بذل جهد نمايد كه به ابليس نمى‌رسد، چه‌

[١] -انبياء( ٢١): ٢٨.

[٢] -نور( ٢٤): ١٥.

[٣] -ترجمه مصباح الشريعة، عبدالرزاق لاهيجى: ٢٦١- ٢٦٦.