عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٠ - غذا و شرايط ظاهرى و باطنى آن

[قلة الأكل محمود فى كل قوم لأن فيه مصلحة الباطن والظاهر]

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

كم خورى نزد هر قوم و ملتى پسنديده است؛ زيرا صلاح و خير باطن و ظاهر در كم‌خورى است.

غذا و شرايط ظاهرى و باطنى آن‌

باب غذا و غذاخوردن در آيين مقدس اسلام از مفصل‌ترين باب‌ها است.

تفصيل خوردن و آشاميدن و آثار اطعمه و اشربه را در كتاب «اولين دانشگاه و آخرين پيامبر» ملاحظه نماييد كه انواع غذاهاى حلال و حرام و آثار آن‌ها و شرايط ظاهرى و باطنى غذا را بيان كرده است.

در اين بخش نيازى به توضيح مفصل اين مسئله نيست و تنها به ذكر قسمتى از اصول اين بخش قناعت مى‌شود.

اولين دستور مهمى كه شريعت مقدسه درباره غذا دارد اين است كه خوراكى و آشاميدنى خود را از راه حلال تهيه كنيد؛ زيرا در حلال آثار الهى و نور ملكوتى هست كه آن آثار و آن نور در قلب و نفس و عمل اثر مثبت مى‌گذارد.

بنابر قواعد الهى غذاى حلال، محرك انسان به سوى عبادت و تحصيل نورانيت و غذاى حرام، محرك به سوى گناه و تاريكى و ظلمت است.