عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٨ - حقيقت معاشرت

[حسن المعاشرة مع خلق الله تعالى فى غير معصيته من مزيد فضل الله عند عبده، ومن كان خاضعا لله فى السر كان حسن المعاشرة فى العلانية]

حقيقت معاشرت‌

حضرت صادق ٧ در اين فصل، به يكى از مهم‌ترين مسائل انسانى كه شديدترين تأثير را در وضع دنيا و آخرت انسان دارد اشاره مى‌فرمايند آن مسئله رفاقت و معاشرت و رفيق و معاشر است.

به نظر حضرت صادق ٧، كسى كه واجد شرايط انسانى و متصف به صفات الهى نيست لياقت دوستى و رفاقت ندارد، بلكه دشمن خطرناك انسانند كه قرآن و روايات از آنان تعبير به شيطان و عدو كرده است.

آن كس كه انسان را به معصيت بياندازد و يا تشويق به گناه كند و يا مانع از رشد و كمال آدمى گردد، در عين اظهار محبت و علاقه‌اى كه به انسان مى‌كند، آشنا و دوست انسان نيست، او دشمنى خطرناك در لباس دوست است و بر آدمى است كه با تمام وجود از او بپرهيزد كه دورى از چنين افرادى خير دنيا و آخرت انسان و معاشرت با آنان خرابى دنيا و آخرت و هلاكت ابدى آدمى است.

آرى، از جمله مواردى كه رعايت تقوا، آن هم با كمال شدت لازم و واجب است باب رفاقت و معاشرت است كه تأثير رفيق بر انسان از تأثير هر چيزى سريع‌تر