عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠ - كلام اميرالمؤمنين
كميتها و كيفيتهاى گوناگون در شرايط مختلف، وسايلى براى شكار بينوايان بىاطلاع بوده است اين نابخردان نمىدانند كه:
[و لو اتبع الحق أهواءهم لفسدت السماوات و الأرض و من فيهن][١].
اگر حق از هواها و تمايلات آنان پيروى مىكرد، آسمانها و زمين و هر چه كه در آنها وجود دارد فاسد مىگشت و از هم مىپاشيد.
يؤمن الناس من العظائم، ويهون كبير الجرائم[٢].
مردم را از حوادث يا خطاهاى بزرگ ايمن نموده و گناهان بزرگ را بر آنان ناچيز جلوه مىدهند.
اينان همواره مردم را از بعد اميال آنان به خود جلب مىنمايند، ميل و رغبت مردم بر اين است كه در اين دنيا زندگى خوشايند و مقرون به لذت داشته باشند و هرگز در حوادث بزرگ از پاى در نيايند و گناهانى را كه مرتكب مىشوند، بهر طريقى كه ممكن است تفسير و توجيهش كنند و اهميت آنها را ناديده بگيرند و در آن هنگام كه توانستند از عهده تفسير و توجيه آنها برآيند به ياد رحمت و عنايت ربانى بيفتند، البته روحيه خوش بينى و مخصوصا اميد به الطاف و عنايات الهى بسيار مطلوب است و آيات و روايات وارده درباره هر دو موضوع فراوان است و نيازى به ذكر و تفصيل آنها در اين مبحث نيست، ولى آنچه كه مهم است اين است كه رحمت و لطف خداوندى براى بازسازى خرابىهايى است كه آدمى در شخصيت خود به وجود آورده است.
اگر گناهانى كبيره را مرتكب شود و يا گناهانى را اگر چه كوچك باشند، با بىاعتنايى به خدايى كه معصيت او را انجام مىدهد، مرتكب شود، مصالحى در
[١] -مؤمنون( ٢٣): ٧١.
[٢] -نهج البلاغة: خطبه ٨٦.