عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٥ - كفر به طاغوت

خالص و شاگردان مكتب الهى كه جز با حقيقت و واقعيت سر و كار ندارند به بشر نرسيده، اينان در تمام امور حيات خيرخواه و مصلحت انديش، براى انسان بودند و حق گويى آنان نشان مى‌دهد كه هر نفع واقعى را براى دنيا و آخرت بشر خواسته و به هيچ ضررى در دو صحنه حيات دنيا و آخرت براى بشر علاقه نداشتند.

در اينجا لازم است به قسمتى از گفته‌هاى بر حق حضرت حق و انبياى الهى و ائمه طاهرين : و اولياى خالص الهى اشاره شود، سپس به ارزش حق‌پذير و دلى كه در برابر حق هموار و تسليم است توجه گردد.

سخن حق در كلام حق‌

كفر به طاغوت‌

خداى مهربان در قرآن عظيم راه رشد و هدايت را براى همه روشن نموده‌است.

راه رشد راه خداست، چون حضرت او عاشق انسان است و از باب عشق و محبت مى‌خواهد انسان به تمام كمالات آراسته شده و از رذايل پيراسته گردد، خداوند علاقه دارد انسان با تمام هستى و وجودش به سعادت دنيا و آخرت راه يابد و از شر و خزى دنيا و آخرت در امان بماند، ساختمان و سازمان عقل به صورتى است كه چون راه رشد را يافت به قبول آن تن مى‌دهد و از راه ضلالت روى برگردانده تنفر پيدا مى‌كند، اين انسان است كه بايد اراده خويش را به زلف عقل گره بزند، تا به آنچه خداوند مى‌خواهد برسد و به تعبير ديگر، اين انسان است كه بايد نيروى كار و عمل و فعاليت و كوشش خويش را در چهار چوب راه رشد قرار دهد، تا به سلامت دنيا و آخرت دست يابد.

آرى، هر كس به عروة الوثقاى حق كه همان قرآن و نبوت و امامت است و تا ابد هم‌گسستنى نيست چنگ بزند در ميدان حيات برنده تمام واقعيت‌ها و نفى كننده تمام شرور شده است.