عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩٨ - معاشرت در كلام امام صادق

در رابطه با مردم مسلمان و رفت و آمد با آنان و معاشرت و مخالطت با ايشان به روايات مهمى برمى‌خوريم كه نشان دهنده اين معناست كه اسلام آيين رابطه و محبت و عشق و صفا و صميميت و دوستى و معاشرت است.

معاشرت در كلام امام صادق ٧‌

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

در نماز جماعت در صف مسلمانان در مساجد شركت كنيد، براى مردم همسايه خوبى باشيد، در محاكم براى اداى شهادت به عدالت شركت نماييد، در تشييع جنازه حاضر شويد، مردم براى زندگى شما لازمند و از شما كسى نيست كه تا زنده است از مردم بى‌نياز باشد، وجود مردم براى يكديگر لازم است.

معاوية بن وهب مى‌گويد: به حضرت صادق ٧ عرض كردم: ما در ميان خود و هم مذهبيان و با مردم ديگرى كه با ما معاشرت دارند چگونه رفتار كنيم؟ حضرت فرمود: امانت آنان را بپردازيد، به سود و زيانشان گواهى به حق دهيد، بيمارانشان را عيادت كنيد و بر جنازه مرده‌هاشان حاضر گرديد[١].

راوى مى‌گويد:

نزد حضرت صادق آمدم اطاق از حاضران پر بود، از اهل خراسان و شام و ديگر شهرها، من براى نشستن جايى نيافتم، امام صادق ٧ كه تكيه داده بود روى پا نشست و فرمود:

اى شيعه آل محمد! راستش اين است كه از ما نيست كسى كه هنگام خشم خوددار نباشد و با دوست خود خوش صحبتى نكند و با هم خلق خود خوش‌

[١] -الكافى: ٢/ ٦٣٥، باب ما يجب من المعاشرة، حديث ٢؛ وسائل الشيعة: ١٢/ ٥، باب ١، حديث ١٥٤٩٥.