عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٢ - مشى الهى

[إن كنت عارفا عاقلا فقدم العزيمة الصحيحة والنية الصادقة فى حين قصدك الى أى مكان أردت‌]

مشى الهى‌

امام صادق ٧ در ابتداى اين روايت كه در باب راه رفتن به سوى مقصدى و يا به قول بعضى از آگاهان درباره مسافرت است، چه سفر طولانى و چه كوتاه، مى‌فرمايد:

اگر فهميده و خردمند باشى، بايد به هر جا كه مى‌خواهى بروى، رفتنت با قصد صحيح و نيت پاك و راست صورت بگيرد.

يعنى قبل از رفتن، انديشه كنى و فكر نمايى و به نيت و قصدت توجه كنى كه به كجا مى‌روى و براى چه و به خاطر كه مى‌روى، آيا رفتنت مورد رضاى خداست، يا در جهت غضب رب، آيا براى خير است يا محض شر، براى صلاح و اصلاح است يا براى فساد و افساد، براى اعلاى حق و كوبيدن باطل است يا براى منحرف كردن حق و يارى به باطل؟

بايد توجه داشته باشى كه بسيارى از اهل ايمان با قصد خلاف از خانه بيرون رفتند و كافر برگشتند و بسيارى محض شر بيرون رفتند و دنيا و آخرت خود را باختند، تو مواظب باش كه از آنان نباشى، سعى كن از آن طايفه باشى كه هيچ قدمى را بدون رضاى خدا برنداشتند و گامى جز به رضاى الهى بر زمين ننهادند، قدم در