عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٠ - صحبت كردن در مشى
[ولا تكثر الكلام مع الناس فى الطريق فان فيه سوء الأدب.
واكثر الطرق مراصد الشيطان ومتجره فلا تأمن كيده]
صحبت كردن در مشى
در راه و طريقى كه مىپيمايى زياد با مردم سخن مگو كه زيادهروى در سخنت تو را به سخن باطل و لغو و غيبت و تهمت مىكشاند و اين از سوء ادب است و اين را بدان كه بيشتر راهها كمينگاه و مركز دام شيطان و محل تجارت آن ديو خطرناك و لعين است و هر آن انتظار مىبرد كه كسى در راه، قدم بگذارد و او وى را بفريبد، بيدار باش كه فريب آن ملعون و هر ديوسيرتى را نخورى و از شرور اين غولان خطرناك دچار هلاكت نگردى.
چه بدبخت آن انسانهايى كه در هيچ برنامهاى از برنامهها توجه به واقعيتها و حقايق ندارند و ظرف عمر را شب و روز از آلودگىها پر كرده و به فكر عاقبت خويش و سراى ديگر نيستند.
به قول بلبل گلزار معرفت، مرحوم الهى قمشهاى:
|
دريغا كه در دام نامم هنوز |
اسير خيالات خامم هنوز |
|
|
زبعد رياضات و درس سلوك |
نشد توسن نفس رامم هنوز |
|
|
تن سفله طبع از تمناى شهد |
كند دم به دم تلخ كامم هنوز |
|
|
دل من اگر خلوت خاص و هوست |
چرا در غم خاص و عامم هنوز |
|