عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣ - كلام اميرالمؤمنين

فالصورة صورة إنسان، والقلب قلب حيوان، لايعرف باب الهدى فيتبعه ولا باب العمى فيصد عنه، وذلك ميت الأحياء[١].

صورتش صورت انسان و قلبش قلب حيوان است، او نه در هدايت را مى‌شناسد تا از آن پيروى كند و نه در ضلالت و نابينايى را تشخيص مى‌دهد كه از ورود به آن امتناع بورزد و اوست مرده‌اى در ميان زندگان!!

تشابه در نمود و صورت همواره سد راه آن جويندگان حقيقت بوده است كه در آغاز مراحل بوده و هنوز نتوانسته‌اند صورت را از معنى و ظاهر را از باطن تفكيك نمايند و به همين جهت فريب صورت‌هاى آراسته ديوسيرتان را خورده و سعى و كوششان به نتيجه‌اى نرسيده است.

حيوانات انسان نما گاهى از انسان‌هاى حقيقى هم آراسته‌تر و وارسته‌تر مى‌نمايند و دايه‌هايى مهربان‌تر از مادر و كاسه‌هايى داغ‌تر از آش و كاتوليك هايى كاتوليك‌تر از پاپ و مسلمانانى مسلمان‌تر از على ابن ابى طالب مى‌نمايند.

در اين موارد خدا به داد حقيقت جويان ساده لوح برسد كه هنوز توانايى تفكيك صورت از معنى را ندارند.

مولوى مى‌گويد:

[١] -نهج البلاغة: خطبه ٨٦.