عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٧ - اهل خير در حديث معراج

و آمرزش از من است در برابر آن بايد شما توبه از گناه بياوريد، بهشت از من است، طاعت و بندگى از شما، روزى از من است و شكر و سپاس هم از شما، حكم و قضا از من است و رضايت به آن از شما، بلا و آزمايش از من است و صبر و استقامت از شما، اجابت از من است و دعا از شما.

اهل خير در حديث معراج‌

شب معراج به رسول گرامى اسلام ٦ فرمود:

اى احمد! اهل خير و اهل آخرت صورتشان رقيق و آزرم و شرمشان زياد است، نادانى آنان كم و نفعشان نسبت به مردم بسيار زياد است. مكرشان كم و مردم در كنار آنان راحتند در حالى كه خودشان از كثرت عمل خير در رنج و زحمتند، كلامشان هماهنگ با حق و نسبت به تمام برنامه‌هايشان حسابگرند و به نفس خود عتاب دارند.

چشمشان مى‌خوابد ولى دلشان بيدار است، ديدگانشان گريان و دلشان غرق در ياد خداست، چون مردم جزء گروه غافلان قرار گيرند، اينان از ذاكرانند، در ابتداى نعمت سپاس‌گزار و در پايان آن شاكرند.

دعايشان مستجاب و كلامشان قابل شنيدن است، ملائكه از آنان شادند، دعايشان زير پرده‌هاى ملكوت مى‌چرخد كه خدا همانند پدرى كه فرزندش را دوست دارد، شنيدن صداى آنان را دوست دارد.

يك چشم به هم زدن از خدا غافل نيستند، دنبال زيادى طعام و سخن نمى‌باشند، با كثرت و فراوانى لباس كارى ندارند.

دنيا و آخرت نزدشان يكى است، مردم يك بار مى‌ميرند، ولى آنان بر اثر مجاهده با نفس روزى هفتاد بار مى‌ميرند.