عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٦ - درجات مراقبت
درجات مراقبت
سالكى كه در طريق حق است و هميشه به حق نظر دارد اهل مراقبه است، مراقبه سه درجه دارد:
درجه اول: مراقبهاى است كه سالك در سير به سوى حق دارد.
درجه دوم: توجه يافتن به مراقبه حق است، سالك متوجه مىگردد كه حق متعال مراقب اوست.
درجه سوم: مراقبهاى است كه سالك نسبت به آثار وجود حضرت حق داراست، كيفيت تجليات حضرت احديت را پيوسته مورد نظر دارد.
قسم اول را مىتوان مراقبه مقدماتى، دوم را متوسط و سوم را عالى نام نهاد.
در مراقبه مقدماتى، مراقبه سالك در اياب و ذهاب، خورد و خواب، گفت و شنود، طاعت و عبادت، رفتار و كردار است.
در اين مراقبه نظر سالك اين است كه از طريق دستورهاى شرع خارج نگردد، آنچه انجام مىدهد بر وفق دستور باشد و براى اين منظور مراقبه را دارد كه خود را به اطاعت و عبادت زينت دهد. تا مورد توجه و عنايت واقع گردد، خود را مىآرايد تا او را بپسندند و محرك او را در اين مراقبه وعدهها و وعيدها است، از خوف عقاب از بدىها كنارهگيرى مىكند، به اميد ثواب به خوبىها مىگرايد.
|
مبند اى دل به جز در يار خود دل |
اميد از هر كه دارى جمله بگسل |
|
|
زمنزلگاه دونان رخت بربند |
وراى هر دو عالم جوى منزل |
|
|
برون كن از درون سوداى گيتى |
از اين سودا به جز سودا چه حاصل |
|
|
منه دل بر چنين محنت سرايى |
كه هرگز زو نيابى راحت دل |
|