عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٢ - كلام اميرالمؤمنين

بروز نتايج اعمال است، اين همان اصل معروف به «اصل خوف و رجا» است.

يقول: اقف عند الشبهات، وفيها وقع؛ ويقول: اعتزل البدع، وبينها اضطجع‌[١].

ادعا مى‌كند كه در شبهات توقف مى‌كنم در حالى كه در همان شبهات غوطه مى‌خورد و مى‌گويد از بدعت‌گذارى‌ها كناره‌گيرى مى‌كنم در صورتى كه در ميان بدعت‌ها مى‌آرامد.

صيادان نابكار انسان‌ها، ادعايى دارند كه مخصوص تهذب يافتگان و كمال‌جويان مى‌باشد، آنان خود را از ورود جسورانه به موارد شبهه تبرئه مى‌نمايند، تا خود را حتى از گروه كسانى كه به جهت ورود در شبهات مورد عتاب قرار خواهند گرفت خارج معرفى كنند!

و نمى‌خواهند بدانند كه جرأت و بى‌پروايى آنان به ارتكاب اعمال زشت كه بدتر از ورود در شبهات است، براى آنان حيا و امتناع از ورود در شبهات باقى نمى‌گذارد، لذا با چنين ادعايى كه ما هرگز مرتكب شبهات هم نمى‌شويم منصرف ساختن ذهن مردم از توجه به گناهان صريحى است كه آنان مرتكب مى‌گردند.

آنان داخل كردن آنچه را كه از دين نيست در دين و خارج كردن آنچه را كه از دين است «بدعت» منكر مى‌شوند و خود را از اين وقاحت تبرئه مى‌نمايند، در صورتى كه دين به معناى حقيقى آن از ديدگاه آن دور است و آنچه كه براى آنان اصالت و اهميت دارد دكان خودفروشى و دامى است كه در پيش پاى مردم مى‌گسترانند، لذا توجه و اهميتى به آن نمى‌دهند كه كدامين عقيده يا حكم داخل در دين است و كدامين عقيده و حكم خارج از آن مى‌باشد.

اميرالمؤمنين ٧ مى‌فرمايد:

[١] -نهج البلاغة: خطبه ٨٦.