عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٩ - چهره الهى متعبدان

چهره الهى متعبدان‌

اينان در مرحله اول اهل معرفتند و معرفت و آگاهى خويش را از قرآن و رسالت و امامت به دست آورده و چراغ جان به آن نور برافروخته‌اند، سپس اهل عمل و كوشش و ملازم با رياضت و مجاهدتند و در اين راه از خستگى و سستى و تنبلى و كسالت به دورند.

اينان صفحات روشن كتاب حياتند و ظرف شب و روز آنان از عبادت قلبى و بدنى و روحى و نفسى و مالى و قدمى و قلمى پر است.

عاشق جمالند و طالب كمال، ماه شبند و خورشيد روز، مصداق حقايقند و مرغ باغ ملكوت.

وجودشان بر اثر ايمان، درياى بى‌ساحلى است كه خورشيد تربيت حق بر آن مى‌تابد و از آن ابر گهربارى برمى‌خيزد كه به هر كجا ببارد هم چون باران رحمت دوست در فصل بهاران به رويش چمن سبز و لاله‌زار سرخ و پديد آمدن ميوه شيرين مى‌انجامد.

چون به خانه روند براى زن شوهرى وفادار و براى فرزندان پدرى كاملند، چون به محل كسب روند اهل صفا و وفا و وجدان و انصافند، چون به جبهه نبرد حق عليه باطل روند شير حقند، چون بين مردم روند چراغ پرفروغ هدايتند و چون به شب رسند عابدان سحرخيز و مناجاتيان عاشقند.

اينان زندگى را با مجاهدت شرعى سپرى كنند و دنياى خود را دروازه‌اى براى ورود به رحمت حق و جلب رضاى دوست و قدم گذاشتن در بهشت ابدى قرار دهند.