عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٩ - چشم، از ديدگاه روايات

اذا أبصرت عين الشهوة عمى القلب عن العاقبة[١].

هرگاه ديده شهوت باز شود، چشم دل از عاقبت‌بينى كور مى‌گردد.

امام صادق ٧ به عبدالله بن جندب فرمود:

عيسى بن مريم به يارانش گفت:

اياكم والنظرة فانها تزرع فى القلب الشهوة وكفى بها لصاحبها فتنة، طوبى لمن جعل بصره فى قلبه ولم يجعل بصره فى عينه‌[٢].

از نظردوزى بپرهيزيد كه در قلب تخم شهوت مى‌نشاند و همان تخم افشانى براى ايجاد فتنه در آدم نظر باز كافى است.

خوشا به حال كسى كه ديده‌اش در قلب است نه در چشم.

من أطلق ناظره أتعب خاطره (حاضره) من تتابعت لحظاته دامت حسراته‌[٣].

آن كس كه ديده خود را آزاد كند، امروزش را به سختى انداخته و هر كس دنبال نظربازى برود، به حسرت دائم دچار مى‌گردد.

كل قول ليس لله فيه ذكر فلغو، وكل صمت ليس فيه فكر فسهو، وكل نظر ليس فيه اعتبار فلهو[٤].

هر گفتارى كه در آن ياد خدا نيست بيهوده است و هر سكوتى كه در آن انديشه نيست سهو است و هر نظرى كه در آن عبرت نيست بازى است.

[١] -غرر الحكم: ٣٠٥، حديث ٦٩٧٨.

[٢] -تحف العقول: ٣٠٥؛ بحار الأنوار: ٧٥/ ٢٨٣، باب ٢٤، حديث ١.

[٣] -جامع الأخبار: ٩٣، فصل ٥١؛ بحار الأنوار: ١٠١/ ٣٨، باب ٣٤، حديث ٣٣.

[٤] -الارشاد: ١/ ٢٩٧؛ بحار الأنوار: ٧٤/ ٤٢١، باب ١٥، حديث ٤٠.