عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٠ - منافق در قرآن

٧- اين گروه پليد و اين قوم خبيث در برابر دعوت خدا و رسول ايستاده، علاوه بر اين كه خود ايمان نمى‌آورند، از ايمان آوردن مردم نيز به شدت جلوگيرى مى‌كنند[١].

٨- مردم منافق با جناب حق‌تعالى مكر و حيله مى‌كنند، در حالى كه خداى توانا مكر آنان را باطل مى‌كند، اينان به وقت نماز در حال كسالت و سستى و رياكارى هستند و اگر از خدا ياد كنند به ريا و تظاهر ياد مى‌كنند، دو دل و مردد هستند، نه به سوى مردم مؤمن يك دل و يك جهت‌اند نه به جانب كفر[٢].

٩- مسلمانان و مؤمنان به رهبرى پيامبر و جانشينان آن حضرت، مأمور به جنگ سخت با اين گروه خبيث هستند و تا ريشه‌كن شدن اينان بايد در طريق جهاد و مجاهده باشند[٣].

١٠- مردم منافق در روز قيامت دچار غضب حق و عذاب سخت الهى هستند و بدترين دركات جهنم جايگاه آنان است و در آن روز از نسيم رحمت الهى محروم و براى ابد گرفتار عذاب خدايند[٤].

اين فرازها دورنمايى از آيات قرآن مجيد درباره نفاق و منافق بود.

براى دور ماندن از اين حالت خطرناك چاره‌اى، جز پناه بردن به قرآن و روايات واولياى خدا جهت تهذيب اخلاق نيست، چون قلب انسان كه محور وجود آدمى است و نفس انسان كه صفحه حيات انسانى است از رذايل اخلاقى پاك شود، آدمى از ضرر نفاق در امان مانده و از رحمت واسعه الهيه در دنيا و آخرت بهره‌مند خواهد شد.

[١] -نساء( ٤): ٦٠.

[٢] -نساء( ٤): ١٤٣.

[٣] -توبه( ٩): ٧٣.

[٤] -نساء( ٤): ١٤٠- ١٤٥ و توبه( ٩): ٦٨ و احزاب( ٣٣): ٧٣.