عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٩ - گفتار ملا عبدالرزاق لاهيجى در مسئله عجب

و اما آخر حال او آن است كه حق جل و علا اشارت به او نموده كه:

[ثم أماته فأقبره\* ثم إذا شاء أنشره‌][٢].

سپس او را ميراند و در گور نهاد،\* و سپس چون بخواهد او را زنده مى‌كند.

يعنى بعد از انقضاى مدت حيات، جميع قواى ظاهر و باطنه كه نزد او وديعت بوده از او باز ستاند و او را به حال اولى جمادى راجع نموده، جيفه كريه او را به ظلمت خاك بپوشاند و آن بدنى كه به انواع ناز و نعمت مى‌پرورد طعمه مار و مور گرداند و جسم نازك او در ظلمت حبس طبقات خاك اسير ماند و دست روزگار جناح همت او را به ساحل فنا بند گرداند، چندين هزار دهور و اعصار و قرون بى‌شمار بر خاك او بگذرد كه كسى نام او در دفتر وجود نخواند، بلكه هيچ كس از موجودات اثرى از نام و نشان او نداند و كاشكى حاكم مشيت او را در اين نيستى بگذاشتى و قاضى عدل او را در معرض سؤال نداشتى و ملائكه غلاظ و شداد بر او

[١] -الصقلاب: درختى از تيره صقلابيها كه براى گل‌هاى زينتى و سرخ رنگش كاشته مى‌شود.

[٢] -عبس( ٨٠): ٢١- ٢٢.