عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤١ - غذا و شرايط ظاهرى و باطنى آن

[يا أيها الرسل كلوا من الطيبات و اعملوا صالحا إني بما تعملون عليم‌][١].

اى پيامبران! از خوردنى‌هاى پاكيزه بخوريد و كار شايسته انجام دهيد؛ مسلما من به آنچه انجام مى‌دهيد، دانايم.

انسان وقتى از حلال نيرو گرفت، آن نيرو صرف طاعت و عبادت مى‌شود، آن عبادت و طاعت به فضل و رحمت الهى قبول مى‌گردد.

تجلى آن قبولى بهشت مى‌شود و بهشت هم جايگاه ابدى براى مطيع حق مى‌شود.

شما در زندگى انبيا و ائمه و اوليا دقت كنيد، آنان داراى كسب مشروع بودند و از طريق كسب مشروع داراى غذاى حلال و از طريق حلال داراى بهترين عبادت و طاعت و از طريق طاعت و عبادت داراى بهترين آثار در دنيا گشته و به نيكوترين مزد در آخرت رسيدند.

[و وهبنا له إسحاق و يعقوب و جعلنا في ذريته النبوة و الكتاب و آتيناه أجره في الدنيا و إنه في الآخرة لمن الصالحين‌][٢].

و اسحاق و يعقوب را به او بخشيديم و پيامبرى و كتاب را در نسلش قرار داديم و پاداشش را در دنيا به او داديم، و بى‌ترديد او در آخرت از زمره شايستگان است.

بيداران راه حق، به بندگان الهى و آنان كه شوق عبادت داشتند، سفارش مى‌كردند، چون سر سفره نشستيد، نيت شما اين باشد كه از غذا براى طاعت حق نيرو بگيريد كه اين نيت و آن خوردن بدون شك جزئى از عبادت است.

[١] -مؤمنون( ٢٣): ٥١.

[٢] -عنكبوت( ٢٩): ٢٧.