عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٩ - آب، ماده حيات

بيابان‌ها جايى كه بخار آب كمياب است، اين پوشش پر از منفذ مى‌باشد، در صورتى كه اين حفاظ وجود نمى‌داشت، زمين در روز شديدا توسط خورشيد گرم مى‌شد و در شب نيز كاملا سرد مى‌گشت، به همين دليل تغيير درجه حرارت در بيابان قابل ملاحظه مى‌باشد، به هر حال اگر به خاطر يكى ديگر از خواص قابل ملاحظه آب نبود، سرانجام زمين منجمد مى‌شد.

مى‌دانيم كه تمام مواد در اثر سرما منقبض مى‌شوند ولى آب منبسط مى‌گردد، اگر آب منقبض مى‌شد، يخ از آب سنگين‌تر شده در آب فرو مى‌رفت، تدريجا تمام آب‌ها تبديل به يخ شده زمين با پوشش بسيار نازكى از گازها كه فاقد بخارآب بود باقى مى‌ماند.

يكى ديگر از خواص برجسته آب، گرماى نهانى ذوب و تبخير مى‌باشد كه بسيار بالاست، به همين دليل ما مى‌توانيم در آب و هواى گرم زندگى كنيم، تنها از طريق تبخير آب، يعنى از دست دادن گرماى زياد، حيوانات و انسان مى‌توانند گرماى بدنشان را چند درجه از گرماى محيط پايين‌تر نگهدارند.

آب در زندگى ما نقش مهمى را ايفا مى‌كند؛ زيرا بدون آن زندگى غير ممكن است‌[١].

آرى، آب از عجايب خلقت و نقشش در زندگى و حيات فوق‌العاده مهم و براى اهل نظر و سالكان راه حقيقت آيه و نشانه‌اى از وجود حضرت حق است، عاشقان حضرت يار در مشى خود اشيا و عناصر را عادى نظر نمى‌كنند، بلكه نظر آنان نظر عبرت و پند و ديد آنان، ديد حقيقت بين و خدا بين است.

[١] -شگردهاى طبيعت، فصل اول.