عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٥ - بندگى واقعى
اين محض فضل خداوند است، اگر همه خلق را با خويشتن به شكر اين فضل يار كنى شكر اين بجاى نتوانى آوردن، با وجود اين فضل طمع عوض داشتن، محال باشد.
اين عالىترين مرحله عبادت است و خواب اين عابدان خوابى با ارزش و استراحتى با قيمت است.
الهى! ما را از فضل و عنايت خويش محروم مدار و باب طاعت و عبادت خالصانه را تا به وقت خروج از دنيا به روى ما مفتوح دار، بر دل ما از انوار محبت و اشراق جمال بتابان و از گذشته ننگين ما به كرم و لطف درگذر و در تمام لحظات آينده از اين افتادگان در وادى ظلمت دستگيرى فرما.
|
اى خوش آن عاشق كه سودا مىكند |
بر سر كوى تو مأوا مىكند |
|
|
شام محنت را به روز آرد كسى |
كو به شبها با تو سودا مىكند |
|
|
وصل او هر شب كه بنمايم طلب |
او همى امروز و فردا مىكند |
|
حضرت صادق ٧ در پايان جملات اول روايت نقل مىكنند كه پيغمبر اسلام ٦ فرمود:
دو چشمم مىخوابد ولى دلم بيدار است.
و اين كنايه از اين است كه تمام هويت و موجوديت رسول گرامى اسلام ٦ غرق در عبادت بوده و لحظهاى از لحظات عمر شريفش را جداى از عبوديت زندگى نكرده است.
سخن در شخصيت اين چراغ بزم آفرينش از توان و قدرت همه كس خارج است