عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٤ - معرفت به غذا در قرآن

معرفت به غذا در قرآن‌

مسئله معرفت به غذا كه راهنماى بسيار مهمى به جانب خالق غذاست در روايات و اخبار زياد سفارش شده و اين سفارش متكى بر يكى از آيات كتاب الهى است، آنجا كه مى‌فرمايد:

[فلينظر الإنسان إلى طعامه‌][١].

پس انسان بايد به خوراكش با تأمل بنگرد.

نظر يك ديدن و بررسى علمى است و با رؤيت فرق دارد، حالات زير در قلمرو نظر است.

بايد توجه داشت اين غذا از راهى بدست آيد حلال، نه حرام تا همه به يكديگر اعتماد داشته و در نتيجه امور اجتماعى، به ويژه بازرگانى به هرج و مرج نيفتد.

بايد نظر كند اين غذا كه از مواد چربى و قندى و سفيده‌اى درست شده، چگونه بدل ما يتحلل مى‌شود و در معده و روده‌اش چه مى‌كند و چرا او را از فساد و تباهى و لاغرى نجات مى‌دهد و چه مى‌شود كه يك قسمت از آن ناخن و يكجا مو و جايى به مصرف گوشت و استخوان مى‌رسد، خون مى‌شود، رگ و پى و چشم و گوش و... مى‌شود، خلاصه اين كه مسلمان بايد با شرايطى به علم فيزيولوژى و معرفة الاعضا وقوف حاصل كند.

انسان بايد نگاه كند به غذايش، يعنى بايد هنگام غذا خوردن به خوراك خود چشم بدوزد تا به سوء هاضمه دچار نشود.

به غذاى خود بنگريد تا هسته‌اى و مويى و اجزايى غير قابل اكل در ميانش نباشد.

[١] -عبس( ٨٠): ٢٤.