عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧ - غرور در قرآن

ارواح طيبه را درو كرده و اين شاخه‌هاى طوبى را از ريشه قطع كنند!

اينان در تمام شؤون مزاحم عباد حقند و جز شكم و شهوت معبدى نداشته و غير از رسيدن به لذت‌ها آرزو و هدفى ندارند.

اينان همانان هستند كه خداوند مقتدر، ناگهان گلويشان را با پنجه قدرت مى‌گيرد و بدون اين كه مهلتى به آنان داده شود همه را روانه دوزخ مى‌نمايد.

اينان آتش‌افروزان معركه‌ها، سخن‌چين، اهل غيبت و تهمت‌زن و عاصيان جوامع بشرى و شايعه افكنان و منافقان و متكبران و مغرورانند! همانانى هستند كه به حقايق مى‌خندند و در فضاى غرور عملشان را تاريك نمى‌دانند كه از پس اين خنده بى‌معنى گريه ابدى و حسرت و اندوه هميشگى است.

[و بدا لهم سيئات ما عملوا و حاق بهم ما كانوا به يستهزؤن\* و قيل اليوم ننساكم كما نسيتم لقاء يومكم هذا و مأواكم النار و ما لكم من ناصرين\* ذلكم بأنكم اتخذتم آيات الله هزوا و غرتكم الحياة الدنيا فاليوم لا يخرجون منها و لا هم يستعتبون‌][١].

در آن روز همه اعمال بدى كه مرتكب شده‌اند، براى آنان آشكار مى‌شود و عذابى كه همواره آن را مسخره مى‌كردند، آنان را احاطه مى‌كند.\* و [به آنان‌] گويند: امروز شما را از ياد مى‌بريم، همان گونه كه شما [در دنيا] ديدار امروزتان را از ياد برديد، و جايگاهتان آتش است و شما را يار و ياورى نخواهد بود.\* اين [عذاب‌] براى اين است كه شما آيات خدا را به مسخره گرفته‌ايد و زندگى دنيا، شما را فريفت؛ پس امروز نه آنان را از آتش بيرون آورند و نه از آنان مى‌خواهند كه [براى به دست آوردن خشنودى خدا] عذرخواهى كنند.

[١] -جاثيه( ٤٥): ٣٣- ٣٥.