عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٥ - صوت حيوانات

هيچ حيوانى ضرر نمى‌رساند، به همين دليل حيواناتى كه از قبيل گوراسب، آهو و گورخر كه شير از گوشت آن‌ها تغذيه مى‌كند داراى حس مخصوصى هستند و بر اثر غريزه يا عادت مى‌فهمند كه شير گرسنه است يا نه، اگر گرسنه باشد فرار مى‌كنند و الا در اطراف شير به چرا مشغول مى‌شوند.

رام شدن شير كه از قوى‌ترين حيوانات است به انسان، خود دليل ديگرى است كه اگر اين درنده و ساير درندگان مهربانى ببينند از گربه هم رام‌تر خواهند شد و اگر اين نوع حيوانات به شكار مى‌پردازند براى بقاى نسل سالم جانوران مى‌باشد و ادامه حيات حيوانات ضرورى است.

همان طور كه انسان زباله و اشياى زايد را از محيط زندگى خود دور مى‌كند حتى اگر دو سه روز رفتگر براى تحويل گرفتن زباله مراجعه ننمايد، زبان به اعتراض مى‌گشايد، اگر جانوران نيز كه رفتگران دنيا هستند از بين بروند يا وظيفه خود را انجام ندهند، حيات از صفحه گيتى برداشته خواهد شد.

مثلا شيرى به گله گورخر حمله مى‌كند، مسلما گورخران همگى فرار مى‌كنند، چون خداوند شير را طورى آفريده كه براى مدت طولانى نمى‌تواند به سرعت بدود، هميشه حيوانى را انتخاب مى‌كند كه شكار و دسترسى به آنان آسانتر باشد.

پس در گله گورخر آن كه از همه ضعيف‌تر و ناتوان‌تر است و در عقب گله مى‌دود نصيب شير مى‌شود. با اين ترتيب حيوان بيمار يا لنگ و يا ضعيف و ناتوان از بين همنوعانش جمع‌آورى مى‌گردد و از انتشار بيمارى و همه‌گيرى جلوگيرى مى‌شود و نسل حيوان مورد حمله، سالم مى‌ماند.

بعد از شكار نيز موضوعات جالبى رخ مى‌دهد، مثلا پس‌مانده شير خوراك كفتار و شغال و روباه و نظاير آن‌ها مى‌شود، بعد لاشخورها و كركس‌ها فرا مى‌رسند، آن گاه نوبت به حشرات مى‌رسد كه حسابى اسكلت حيوانات را پاك و صاف‌