عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٢ - فقر و فحشا

از طرف شيطان است يكى وعده فقر و تهيدستى و ديگر امر به فحشا است‌[١].

جالب توجه اين كه از اميرمؤمنان على ٧ نقل شده كه فرمود:

هنگامى كه در سختى و تنگدستى افتاديد به وسيله انفاق كردن با خدا معامله كنيد، انفاق نماييد تا از تهيدستى نجات يابيد[٢].

[و الله واسع عليم‌][٣].

و خدا بسيار عطا كننده و داناست.

در اين جمله اشاره به اين حقيقت شده كه چون خداوند قدرتى وسيع و علمى بى‌پايان دارد، مى‌تواند به وعده خويش عمل كند، بنابراين بايد به وعده او دلگرم بود نه وعده شيطان فريبكار و ناتوان كه انسان را به گناه مى‌كشاند و چون از آينده آگاه نيست و قدرتى ندارد وعده او جز گمراهى و تشويق به نادانى نخواهد بود[٤].

يك بار ديگر در آيه شريفه دقت كنيد تا بر شما بيشتر روشن شود كه آن موجودى كه آدمى را به فقر وسوسه مى‌كند و دعوت به فحشا مى‌نمايد و خلاصه انسان را در جهت ضد خواسته‌هاى الهى مى‌كشاند تا خزى دنيا و عذاب آخرت را براى او فراهم كند دشمن واقعى انسان است و از اين دشمن با تمام توان بايد حذر كرد.

[إنما ذلكم الشيطان يخوف أولياءه فلا تخافوهم و خافون إن كنتم مؤمنين‌][٥].

[١] -مجمع البيان: ٢/ ٤٩٢( ذيل آيه ٢٦٨ بقره).

[٢] -نهج البلاغة: حكمت ٢٥٨؛ وسائل الشيعة: ٩/ ٣٧٢، باب ١، حديث ١٢٢٧١.

[٣] -بقره( ٢): ٢٤٧.

[٤] -تفسير نمونه: ٢/ ٣٣٦.

[٥] -آل عمران( ٣): ١٧٥.