عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٤ - خواطر و وساوس

حزب شيطانند، آگاه باش كه حزب شيطان يقينا همان زيان‌كارانند!

[من الجنة و الناس‌][١].

از جنيان و آدميان.

خواطر و وساوس‌

عارفان بزرگ در اين زمينه مى‌گويند:

آنچه اندر خاطر پديد آيد متعارف است ميان خلق و كس اين را منكر نيست و اين از جمله ضرورات است كه هيچ كس از اين خالى نباشد.

و خاطر نام است مر چيزى را كه بر دل بى‌قصد بگذرد و عامه همه را خاطر خوانند و نزديك اين طايفه خاطر آن است كه از حق تعالى پديد آيد و آنچه از ديو پديد آيد وساوس باشد و آنچه از نفس پديد آيد هواجس باشد.

بزرگان گفته‌اند:

ميان خواطر و وساوس و هواجس كسى فرق تواند كردن كه لقمه وى حلال باشد، اما آن كس كه حرام خورد خاطر وى وساوس باشد و خاطر نباشد و آن كه غذاى وى شبهت باشد خاطر با وساوس آميخته باشد و آن كه لقمه وى حلال باشد خواطر وى همه درست باشد، اما ديو مر او را نيز وسوسه كند و هواجس نفسانى مر او را نيز باشد، اما فرق تواند كردن ميان خواطر و وسواس تا بر خاطر كار كند و وسواس و هواجس از خويش دفع كند.

مجاهد مقرى گويد:

پيش ابو عمرو بن علاء بودم و او هرگز به اختيار خود امامت در نماز نكردى، در

[١] -ناس( ١١٤): ٦.