عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١٢ - عجب و آثار آن

[ألعجب كل العجب ممن يعجب بعمله وهو لايدرى بم يختم له؟]

عجب و آثار آن‌

در اين فصل، وجود مقدس حضرت صادق ٧ به يكى از نكوهيده‌ترين رذايل اخلاقى يعنى عجب و خودپسندى اشاره دارند و آفات و مضرات آن را بيان مى‌نمايند.

در قسمت اول روايت مى‌فرمايد:

تعجب است از كسى كه به كاركرد خود عجب دارد و عمل خود را با شوق و ذوق پسنديده و آن را بسيار مهم به حساب آورده، در حالى كه نمى‌داند خاتمه كار او چيست، سعادت است يا شقاوت!

راستى، جا دارد انسان از افراد معجب تعجب كند، آنان به چه چيزى عجب مى‌ورزند، به خود عجب دارند كه خود از خود نيستند، بلكه مشتى خاك ناچيز و ناقابلند كه به عنايت او روح و حيات گرفته و فعلا مشغول زندگى هستند، در حالى كه زندگى آنان لحظه‌اى بدون عنايت الهى قابل دوام نيست.

به عمل خود عجب دارند كه عمل پرتوى از حيات است و حيات پرتوى از قيوميت حضرت دوست.

به مال عجب دارند كه در حقيقت امانت دارند نه مالك اصلى چون تمام ملكيت‌ها اعتبارى است و مالك در تمام هستى يك نفر است و بس و آن هم خداست.