عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٨ - قاضى محكمه و انصاف

قاضى گفت: من از طريق انصاف دورى نكنم و راه خطا نپيمايم، عبدالله نزد معتضد آمد و جريان را بيان كرد، معتضد قدرى فكر كرد، سپس گفت: ابوحازم راست گفته است كه من هم يكى از طلبكارانم، او انصاف داده من نيز از طريق انصاف بيرون نروم. چقدر عالى است انسان متصف به اوصاف حميده باشد و وجودش چون آفتاب بدرخشد و براى دوست و دشمن منبع خير و بركت و احسان و فضيلت گردد، سعادت دنيا و آخرت از اين راه قابل تأمين است و بس.

بعضى از انسان‌ها جز شكم و شهوت و غير جمع مال و ثروت همتى ندارند، سود اينان براى جامعه انسانى از حيوانات هم كمتر است و بلكه سودى ندارند.

انسان بايد سعى كند همآهنگ با واقعيت‌هاى الهى زندگى كند، ظاهر و باطن خويش را آراسته دارد و در پى رشد و كمال سر از تن نشناسد و راهى، جز راه حقيقت و درستى نپيمايد.

سعدى مى‌گويد: